CLOUSEAU

Met Clouseau keren we eigenlijk een beetje terug naar de beginjaren van Rock voor Specials, toen het nog doorging in Evergem op het terrein van Den Dries zelf. In 1999 hing Koen in de torens naast het podium de regen te trotseren. Of hij dat nu nog doet, weten we niet, maar wat we wel weten is dat Clouseau de weide in Vonken en Vuur zal zetten! Ook in 2002 mochten we getuige zijn van een knaller van een optreden op onze weide.

Wat kunnen we vertellen om Clouseau voor te stellen? Of beter, wat kunnen we vertellen dat jullie nog niet weten? Clouseau is al meer dan 25 jaar een Belgische topgroep met hits die iedereen, jong en oud, kent. Meezingers, dansliedjes, ambiance, trage nummers, wat je ook bedenkt, Clouseau heeft het. Maar voor de iets jongere bezoekers van ons festival zullen we de beginperiode eens kort vertellen, want misschien zijn jullie daar niet meer van op de hoogte.

Begin 1984: een groepje vrienden uit St.-Genesius-Rode krijgt het idee om een bandje op te richten. Onder hen twee piepjonge broertjes Wauters, waarvan de ene wel wat kan zingen en de andere wat gitaar en piano speelt. Ze zijn samen met nog een andere kerel die een drum heeft een beetje de voortrekkers van het hobby-clubje dat op dat moment 10 leden heeft. Soms zelfs 12, een beetje afhankelijk van wie er zin heeft om te komen repeteren. Ze beginnen net zoals de meeste groepen met covers: liedjes van andere artiesten naspelen. Liedjes van The Rolling Stones, van Elvis, van AC/DC enzovoort. Ze kiezen ook wel wat Nederlandstalige liedjes. Na een paar maanden repeteren durven ze zelfs wat eigen nummertjes maken.

Doordat ze niet ver van het gemeentehuis repeteren, komt er wel eens iemand van het gemeentebestuur langs om te luisteren. En zoals overal in Vlaanderen, organiseert dat bestuur jaarlijks een feest voor de inwoners. Maar het mag nooit veel geld kosten. Dus zeggen ze: hé, gasten, jullie spelen niet slecht, wat zouden jullie ervan denken om op ons aperitiefconcert op te treden? Elke jonge groep droomt van optredens. Dus ze gaan akkoord om te komen spelen voor een beetje geld en een pintje bier.

Ze hebben wel een probleem: er is nog geen groepsnaam, dus wat moet er op de affiche komen? Terwijl ze op zoek zijn naar een goede naam, brengt de drummer van de band iedereen aan het lachen door een personage uit de films van De Roze Panter na te doen. "This is Inspector Clouseau speeking." (voor wie het niet weet, Inspecteur Clouseau was in die films een gekke detective die ondanks zijn dwaze toeren toch moordzaken en andere raadsels kon oplossen).
De grapjes van de drummer brengen echter inspiratie voor een naam: de bandleden staan op zondagochtend 16 december 1984 als volstagen amateurs voor het eerst op een podium onder de naam 'Clouseau en vrienden'.

Eigenlijk beschouwden ze het als een eenmalig optreden, een soort grap. De groep vond niet dat ze klaar waren om optredens te doen. Het was maar voor de leute. Maar in het publiek zat iemand van een jeugdclub uit een naburig dorp en na het optreden nodigde hij hen uit om bij hem hetzelfde optreden te komen doen. Na dat tweede optreden komt er weer een vraag van een andere persoon en daarmee gaat ineens, zonder dat ze het zelf goed beseffen, het balletje aan het rollen. Het groepje, intussen gewoon 'Clouseau' gedoopt, blijft repeteren en speelt af en toe in een plaatselijk klein zaaltje. Ze zijn een lokale beroemdheid geworden, maar ook niet meer dan dat.

Tot in 1987.
Ze hebben door hun kleine optredens wel al wat bekendheid gekregen en hebben een paar mensen ontmoet die hen willen helpen. Via-via krijgen ze de mooie kans om het Marktrock festival in Leuven dat jaar te openen op het grote podium. Naar aanleiding daarvan, vinden ze muziekuitgever Hans Kusters bereid om met hen een eerste single op te nemen. Het liedje 'Brandweer' wordt opgenomen en vindt zijn weg naar 427 kopers.

Ze mogen nog een singeltje opnemen: 'Alleen met jou'. Met dat nummer trekken ze naar de Baccarabeker: een wedstrijd voor jong talent uit de verschillende Vlaamse Provincies. De jongens zitten in de ploeg die gecoacht wordt door één van hun grote helden: Raymond van vet Groenewoud. Tot hun grote verbazing winnen ze de Baccarabeker en dat brengt hun liedje op de nationale radio. En tja, dat leidt er dan weer toe dat Vlaanderen in 1988 stilaan de naam Clouseau leert kennen en ze verder van huis kunnen optreden.

Maar het rommelt wat in de hobby-club, want nu er een beetje succes komt, moet er ook professioneler gewerkt worden. De platenfirma vindt ook dat amateurisme niet kan op het podium. Er moet een keuze gemaakt worden:

- Ofwel blijft de vriendengroep aanmodderen met muzikanten die de ene keer wel komen, de andere keer niet en komt er nooit ECHT succes.
- Ofwel moet er een vaste groep komen die klaar is voor grote dingen.

Het zal waarschijnlijk niet zo’n plezante periode geweest zijn voor de harde kern van de band: de broers Wauters en de drummer moesten zeggen dat ze met z’n drieën verder wilden gaan en dat al de rest van hun vrienden niet meer mee mochten doen. Het leven van een muzikant kan soms hard zijn.
Na een lange zoektocht en heel veel wissels, vinden ze eindelijk een goede gitarist en een bassist. Het vijftal is er klaar voor en schrijft zich in voor een deelname aan Eurosong 1989, de nationale selectie voor het Eurovisiesongfestival dat jaar. Ze doen mee met het nummer 'Anne', maar worden tweede en gaan dus niet naar het Songfestival.
Anne wordt echter een monsterhit in Vlaanderen en is de start van het fantastische succesverhaal van Clouseau die tot op vandaag nog altijd Vlaanderens grootste Nederlandstalige groep is.